Over leven in een pastorie

…van een vrouw die haar handen vol heeft…

Kerst, een feest…?

Deze week heb ik mijn agenda zoveel mogelijk vrijgehouden om mij voor te bereiden op de komende bijzondere diensten: de Kerstnachtdienst en de dienst op Kerstmorgen. Ik weet niet hoe jij het ervaart, maar de kersttijd – dat is wel een bijzondere tijd. Ik kan niet zeggen dat ik er altijd onverdeeld naar uitzie. En dat heeft niet te maken met het feit dat ik het als predikant dan extra druk heb; nee, ik zie er niet onverdeeld naar uit, omdat ik het steeds moeilijker vind om onbevangen Kerst te vieren.

Wat ik daarmee bedoel? Kerst bestaat voor de meeste Nederlanders uit gezelligheid en eten. Dat is de korte samenvatting. Het gaat over de aankleding van je huis, van je tafel, de inhoud van je koelkast en wie zitten er dit jaar op welke kerstdag bij jou aan tafel. Daar komt voor een deel van de Nederlanders bij dat Kerst ook iets te maken heeft met de geboorte van Jezus. Dat feest wordt door velen goed meegevierd, met alle vertrouwde tradities en liederen die daarbij horen. Begrijp me goed: ik heb natuurlijk helemaal niets tegen gezelligheid, samen zijn, genieten. Integendeel: als je het leven viert, eer je de Bron van Leven.

Maar…juist dat leven vieren vind ik wel eens moeilijk. Niet omdat mijn eigen leven nou zo moeilijk is, maar juist omdat ik zo’n machteloos gevoel heb als ik naar de wereld om mij heen kijk. Er is zoveel boosheid, zoveel geweld, zoveel haat en dat brengt weer zoveel dood, verdriet en nog meer woede voort – een haast oneindige cirkel. Maar ook in het klein en dichterbij is er genoeg waar ik mij onmachtig bij voel. En ik weet het: je kunt altijd bidden, het gebed is krachtig, maar zo voelt het niet wanneer er geen direct resultaat zichtbaar is.

Het feest vieren van de geboorte van de Vredevorst vind ik haast ongemakkelijk in een wereld met zoveel onvrede. En ik moet dan ook echt m’n best doen om dat ongemak te overwinnen. Dat lukt door Kerst te vieren zoals ik het avondmaal, het delen van brood en wijn, vier: als voorproefje van het feest dat wij eens zullen vieren.

Dwars door lijden en dood heen het leven vieren.

Desnoods met kerstballen en gourmetstel.

bewerking van overdenking voor ‘De Nieuwe Morgen’ @1008AM – donderdag 22 december 2016

 

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 22 december 2016 door in Wat er in m'n hoofd omgaat en getagd als , , , , , , , , , , , , , .
%d bloggers liken dit: