Over leven in een pastorie

…van een vrouw die haar handen vol heeft…

Leef!

Drie dagen gingen vooraf aan deze feestelijke Paasdag. Dat is in de Gereformeerde Kerk Ottoland gevierd met een dienst die eigenlijk als een drieluik uitgesmeerd was over de afgelopen dagen. In die drie dagen was water een centraal thema. Bij de ingang van de kerkzaal en hier in de liturgische schikking staat een groot watervat. En het bloemstuk van vandaag vertoont een golvende beweging – vandaag gaat het om het levende water.

Op het feest van Pasen spelen verschillende thema’s een rol: licht – daarom is er nieuwe Paaskaars, leven – de dood is overwonnen, maar ook water. Want Jezus dood wordt in de bijbel vergeleken met de doop: het ondergaan in het water en herboren boven komen.

Het volk van God, Israël, weet dat als geen ander. De geschiedenis van Israël getuigt daar volop van. En met Israël zijn wij verbonden – het feest van Pasen is het Joodse Pesachfeest: feest van de bevrijding, feest om het leven in de vrijheid van de Heer.

Jarenlang heeft Israël in onvrijheid geleefd – als slaaf van de Farao van Egypte. Jarenlang leefde Israël in een land dat niet van hen was en werd zij onderdrukt en met uitroeiing bedreigd, want Farao wilde alle pasgeboren jongetjes om het leven laten brengen.

Maar God greep uiteindelijk in. En bracht de Joden – met wie Hij een verbond gesloten had – uiteindelijk bracht Hij de Joden op de weg naar een eigen land, het land van de belofte, een land van overvloed, vrijheid en vrede. Maar de weg ernaartoe ging dwars door het water van de Schelfzee heen. Dwars door het water van de rivier de Jordaan.

En dat water niet altijd een rustig, kabbelend beekje is. Dat water niet alleen een straal is die je achteloos gebruikt om vaat onder voor te spoelen of om wakker te worden – dat weten we heus wel. De watersnoodramp ligt nog niet zo heel ver achter ons. En om de dreiging van het water op afstand te houden, moet Nederland hard werken. Maar niet alleen in het verleden – ook in het heden worden hele levens weggespoeld door overstromend water – op sommige plekken in deze wereld is het elk jaar weer prijs…

Dat water soms golven van angst en dood kan zijn dat is een feit – iedereen die op of in het water werkt kan dat beamen, iedereen die over het water heen een toevlucht zoekt in Europa kan dat beamen. En nog altijd horen we met regelmaat een bericht over verdrinking…

Water geeft leven, maar water neemt soms ook leven. Dus als Jezus sterft, dan is dat net alsof hij kopje ondergaat en verdrinkt. De soldaten controleren nog even of hij écht gestorven is en ja: Jezus sterft echt aan het kruis.

En wat dus niet kan, maar wat toch gebeurt: op de derde dag komt hij boven water. Opnieuw geboren. En dat is de meest hoopvolle boodschap die je maar kunt horen. Want we denken wel dat in deze wereld de wetten van de natuur allesbepalend zijn, maar dat is alleen maar waar voor zolang God dat toestaat. Uiteindelijk is Hij de machtige, Heer van deze wereld, Heer van het leven.

En Hij geeft – dwars tegen alle natuurwetten in, dwars tegen alles wat onmogelijk is in, dwars tegen al het duistere, vernietigende in – geeft Hij een nieuwe weg, een nieuwe perspectief, een nieuwe morgen vol van hoop en leven…

***

Ik zei het al – de drie dagen voor Pasen ging het steeds over water – over een ander aspect Collage Witte Donderdagvan water. Donderdag was dat het water dat schoonmaakt en dat hebben we zichtbaar gemaakt in het wassen van voeten zoals Jezus dat op de avond dat hij gevangen genomen werd deed. We hebben daarvan geleerd dat we schoongewassen moeten zijn, gereinigd, vergeven om bij Jezus te kunnen horen. En die vergeving ontvangen we door Jezus’ dood aan het kruis.

Collage - Goede VrijdagWij sloegen hem aan het kruis. Jij en ik… Hij is voor ons gestorven om ons vergeving te kunnen schenken en ons zo schoon te maken van al het donkere, kwade van deze wereld, maar als wij geen verkeerde keuzes zouden maken, dan had het helemaal niet nodig geweest. Dus het is ook dóór ons dat Jezus aan het kruis moest sterven. Wij hebben hem als het ware koppie onder geduwd. Maar de golven van angst en dood werd een bron van verfrissing en leven, omdat hij leeft. En niet alleen hij leeft, maar jij met hem!

En hij is als een bron vol water waardoor je mag groeien. Op Stille Zaterdag lazen we Collage - Stille Zaterdagdaarover woorden uit Psalm 1: als je dicht bij God leeft, dan zul je zijn ‘als een boom, geplant aan stromend water. Op zijn tijd draagt hij vrucht, zijn bladeren verdorren niet. Alles wat hij doet, komt tot bloei.’

Kun jij jezelf in dat plaatje passen? Dat je zo met God leeft zodat je steeds weer nieuwe vrucht draagt, dat je zo met hem verweven bent dat er nooit sprake is van geloofsvragen, geloofstwijfel en dat alles wat jij onderneemt ook daadwerkelijk lukt?

Ik hoop het… Dat jij zo in jezelf gelooft, dat jij zo zeker van jezelf bent…

Maar de werkelijkheid zal waarschijnlijk anders zijn. Er zullen momenten of perioden zijn of komen waarin jij aan jezelf twijfelt. Waarin jij helemaal niet zo zeker bent en je niet zeker voelt. Want ondanks dat God het onmogelijk mogelijk heeft gemaakt door de dood te overwinnen, ondanks dat zijn er nog genoeg golven van angst en dood.

Met mijn kinderen heb ik ’t er nog vaak over: hoe we afgelopen zomer in een gammel houten bootje over de golven van de oceaan klapten – het zoute water kwam in golven over ons heen, de planken waar we op zaten vlogen door de kracht van de klap op het water ons ons weg, de jongsten zaten met hun handen voor hun gezicht te huilen en te schreeuwen, we hapten allemaal naar adem…

Nou, zulke momenten zijn er in ieder mensenleven. Misschien zit jij er wel middenin. Zie je geen uitweg meer. Is alle hoop vervlogen. Heb je de moed en de puf niet meer om te vechten. Om vol te houden.

Mozes heeft niet zelf een weg door de Schelfzee gemaakt.
Jezus is niet zelf uit de dood opgestaan.
God heeft ingegrepen.
God heeft een weg naar het leven gemaakt.
Hij geeft adem om te leven.
Hij is de bron van levend water waardoor jij mag leven.

Wat jij kunt doen, wat jij moet doen – is je wortels laten drinken uit die bron. Dicht bij hem blijven. Verbonden met hem blijven. En dan zul je groeien in geloof, waardoor je vol zekerheid kunt leven; daardoor zul je groeien in hoop, waardoor je gerust en vrij kunt leven; daardoor zul je groeien in liefde, waardoor je een leven leeft waarin je volop vrucht kunt laten zien.

Vandaag is het Pasen. En morgen is het Pasen en iedere dag is het Pasen, want iedere morgen is een nieuw begin. Opnieuw opstaan met Christus en met hem en door hem leven. En er is niets, maar dan ook niets dat dat leven nog kan stoppen. Ja, de werkelijkheid lijkt soms anders. Wanneer hier op aarde de dood mensen van ons wegneemt, geliefden, mensen dichtbij, of die mensen die – voor ons anoniem – voorbij komen in nieuwsberichten over ongelukken, natuurrampen, ziekten, oorlogen en aanslagen…dan lijkt het tegendeel waar te zijn. Maar grijp dan des te steviger met je wortels in de bron van leven water en zuig het water van verfrissing en leven in je op en leef.

Leef tegen alle kwaad in.
Leef tegen alle onrechtvaardige machten in.
Leef door de dood heen.
Jezus leeft en jij en ik, wij leven met hem.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: