Over leven in een pastorie

…van een vrouw die haar handen vol heeft…

Vrijheid

Vrijheid – dat is het thema dat maar blijft ronddolen in mijn gedachten…

De vreselijke gebeurtenissen in Parijs op 7 januari 2015 waren een aanslag op de vrijheid van meningsuiting. Cartoonisten moeten kunnen tekenen wat ze willen. Journalisten, bloggers – iedereen moeten kunnen schrijven wat ‘ie wil, iedereen moet kunnen zeggen wat ‘ie wil, want we leven toch in een vrij land?!

In de afleveringen van het EO-programma Jojanneke in de prostitutie gaat het ook over vrijheid, gaat het om de vraag in hoeverre vrouwen vrijwillig voor de prostitutie kiezen.

Als het over vrijheid gaat, denk ik ook vrijheid in het geloof. In Nederland kennen we godsdienstvrijheid, maar dat is een verworvenheid die lang niet overal geldt. Open Doors bracht hun jaarlijkse ranglijst uit van landen waar christenen niet vrij zijn om openlijk hun geloof te belijden. Maar ik denk ook aan moslims in Nigeria die niet vrij zijn om moslim te zijn op de manier waarop zij dat willen, moslims die door de leden van het extremistische Boko Haram vermoord worden omdat ze weigeren mee te doen.

Mensen staan op voor vrijheid. Demonstraties op pleinen met gewone mensen en regeringsleiders. Maar eerlijk gezegd demonstreert men volgens mij vooral voor de eigen vrijheid en niet zozeer voor de vrijheid van de ander. Want de vrijheid van de Franse cartoonisten – dat is een vrijheid waar veel Nederlanders en andere West-Europeanen zich mee vereenzelvigen. Voor de vrijheid van de ruim 200 ontvoerde Nigeriaanse meisjes gaan wij niet de straat op.

Mensen zijn selectief verontwaardigd. En daar kan ik niet tegen en daarom probeer ik om niet vanuit mijn eigen angst te denken, ik probeer verder te kijken dan mijn eigen perspectief – het is namelijk zo gemakkelijk om direct vanuit je eigen onderbuikgevoelens te reageren. En de meest voor de hand liggende reactie is vechten of vluchten: keihard terugslaan met geweld van legers en politiemachten, messcherpe cartoons en columns óf angstvallig je mond houden, grenzen sluiten en je leven, je land afgrenzen van alles wat anders is, je eigen waarden krampachtig overeind houden, want o wee…die vrijheid is ons toch zo dierbaar…

Maar…de ene soort vrijheid vinden we belangrijker dan de andere. De één gunnen we meer vrijheid dan de ander. En we vullen het begrip vrijheid in zoals ons dat het beste uitkomt.

En dan denk ik aan de vrijheid zoals God die geeft. God gunt je leven. Ruimte. Vrijheid. We zijn geroepen om vrij te zijn volgens de apostel Paulus. Maar dat is geen vrijheid die doet waar ‘ie zin in heeft, die leeft voor zichzelf en die geen rekening houdt met anderen. De vrijheid van God is nooit alleen maar vrijheid. Het is vrijheid die God geeft en kan dus ook niet ingaan tegen wie God is en hoe Hij is. En het beste wordt dat geïllustreerd door Jezus…

Ik lees in de evangeliën over zijn leven. Over hoe Hij leeft en omgaat met de dreiging en de haat. Want gehaat wordt Hij. Op verschillende momenten in zijn leven wordt Jezus met de dood bedreigd. En hoe reageert Hij? Hij vecht niet, Hij vlucht niet. Hij gaat in vrijheid zijn weg. Niet gehinderd door het kwaad dat anderen Hem willen aandoen. Onafhankelijk van het gevaar dat Hem wacht.

Hoe komt dat toch? Hoe is het mogelijk dat Jezus dat kan?

Volgens mij is dat alleen maar mogelijk doordat Jezus leeft vanuit een vrijheid die je in de wereld niet vindt. Jezus leeft in verbondenheid met God de Vader – aan het begin van wat je Jezus’ carrière zou kunnen noemen bevestigt God die verbondenheid: ‘Jij bent mijn geliefde Zoon, in jou vind ik vreugde!’ Dat is het fundament in Jezus’ leven. En daardoor kan Hij vasthouden aan zijn eenzame weg. Kan Hij dwars tegen de stroom in gaan. Kan Hij het weerzinwekkende van de melaatsen overwinnen en hen aanraken. Kan Hij aan tafel met zo’n geniepig mannetje als Zacheüs. Kan Hij in gesprek gaan met de slet van het dorp. Kan Hij zich gevangen laten nemen. Mogen ze Hem bespotten, martelen, een kruis opleggen, vastnagelen, doden.

Jezus leeft en sterft en staat op als geliefd kind van de Vader. In alle moeilijkheden, in alle twijfel en angst, in alle strijd bepaalt die relatie uiteindelijk wie Jezus is: de geliefde Zoon van God in wie God vreugde vindt. Niet de vrijheidsstrijder die zijn zaak koste wat kost moet verdedigen.

Jij en ik – wij zijn mensen die mogen leven in diezelfde vrijheid. Ook voor ons wil de Heer een Vader zijn. Ook wij mogen – net als Jezus – leven vanuit de veiligheid kind van de Vader te zijn. En dat geeft een soort ontspanning. De hele wereld kan in brand staan. Ons leven kan helemaal overhoop gegooid worden. Anderen kunnen ons enorm teleurstellen of kwetsen. Je kunt jezelf tegenvallen. Maar ten diepste kan het de relatie met de Vader niet schaden, want God zegt tegen jou: ‘Jij bent mijn kind…in jou vind ik vreugde…’

bewerking overdenkingen ‘De Nieuwe Morgen’ – Groot Nieuws Radio @1008AM op donderdag 15 januari 2015

Advertenties

3 reacties op “Vrijheid

  1. Marien Kollenstaart
    15 januari 2015

    Mooi!!!!!!!!

  2. Els Wierenga
    15 januari 2015

    Amen!

  3. Jaapzegt
    17 januari 2015

    Dank je !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: