Over leven in een pastorie

…van een vrouw die haar handen vol heeft…

Niets doen…

‘Vakantie is voor mij niets doen’ – zei ik tegen de fotograaf die een portret kwam maken voor de Zomerrubriek van het Nederlands Dagblad. En ik voegde er voor de zekerheid aan toe dat ik dat echt wel kan! En dat meen ik ook. Ik kan echt wel niets doen. Ik kan best de hele dag lummelen op een camping, boek lezen, nog een boek lezen, afgewisseld met wat tijdschriften en digitale krant. Ik kan het echt wel en ik ga het van de zomer ook weer doen. Maar ik moet er wel voor weg gaan. Herken je dat? Dat het moeilijk is om niets te doen als je thuis bent? Of misschien hou jij er niet eens van om niets te doen… Ben je altijd bezig, ga je van klus naar klus en heb je in je hoofd nog een lijst met tien andere projecten die je ook nog graag aanpakt. Misschien word jij wel juist onrustig als je stil moet zitten, als je haast verplicht niets moet doen.

Ik meende het toen ik zei dat ik niets kan doen. Ja, dat kan ik, maar eerlijk gezegd doe ik het haast nooit. Ik zeg altijd stoer dat ik zes weken vrij neem, zes weken geen gemeentewerk, niet preken, gewoon vakantie vieren – net als de schoolkinderen. Het hele jaar door maak ik genoeg uren  goed vakantie te kunnen houden. Maar als ik m’n agenda bekijk voor de zomerweken dan voel ik een diepe zucht opkomen. Ik zie deadlines midden in m’n vakantie en dat betekent schrijfopdrachten, ik zie een seminar en nog een spreekbeurt, ai…toch nog een gemeenteactiviteit die ik moet voorbereiden en waar ik aanwezig zal zijn…en de eerste vergaderingen staan al weer gepland als ik eigenlijk nog niet aan het werk ben…

En ik mag eigenlijk niet klagen – ík doe het mezelf aan.

Maar wat nou als jij geleefd wordt?

Je verlangt ernaar om niets te hoeven doen,
maar je moet zoveel.
Er zijn andere mensen afhankelijk van jouw inzet, jouw zorg, jouw hulp.
Je zou zo graag een stapje terug doen,
maar je kunt niet loslaten,
want wie neemt het over,
wie neemt er dan de verantwoordelijkheid?
Je wilt het rustiger aan doen,
maar de mensen verwachten van jou
een tomeloze inzet,
een grenzeloos enthousiasme,
want jíj bent altijd zo gezellig…
…bij jou kan altijd alles…,
…voor jou is niets te gek…

Je durft het haast niet meer tegen een ander te zeggen, want de enige reactie die je krijgt is: ‘Nou, dan neem je toch gewoon even lekker vrij?! Dan laat je toch gewoon even de boel de boel?! Wel voor jezelf zorgen hoor! Je moet ook aan je jezelf denken!’

Makkelijker gezegd dan gedaan… Je voelt je klem zitten in de situatie en weet het ook niet meer… Fluister dan deze woorden van Psalm 62:

Zoek rust, mijn ziel, bij God alleen,
van hem blijf ik alles verwachten.
Hij alleen is mijn rots en mijn redding,
mijn burcht, ik zal niet wankelen.

 

overdenking voor ‘De Nieuwe Morgen’ – Groot Nieuws Radio @1008AM – donderdag 3 juli 2014

 

Advertenties

Eén reactie op “Niets doen…

  1. breydelstad
    3 juli 2014

    Dit is op Breydelstad – Den Brugsen Protestant herblogden reageerde:
    Neem vakantie en maak je handen eens vuil? Gezond hoor 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: