Over leven in een pastorie

…van een vrouw die haar handen vol heeft…

Waar ben je? Ik leefde en stierf…voor jou…

Het is zo gemakkelijk om je te verstoppen achter een masker, achter een muur. Je bent zo kwetsbaar als je laat zien wie je werkelijk bent. En soms heb je ook veel om te verbergen: de minder fraaie dingen in je leven, of eigenschappen waar jij zelf niet blij mee bent of waarmee je anderen niet wilt confronteren.

Petrus verstopt zich. De man die vol vuur zijn Heer verdedigde toen de soldaten hen bedreigde, die man krabbelt nu terug, die man trekt zich nu terug achter een muur. In de benauwdheid belijden dat je bij Jezus hoort – dat valt niet mee. Adam en Eva verstoppen zich ook. Want zij weten dat zij iets verkeerds hebben gedaan. Je kunt je veilig wanen achter een zelf-opgetrokken muur, maar het is schijn. De Heer doorziet het.

Wanneer we onszelf terugtrekken en verstoppen achter een muur, dan ontstaat er afstand naar anderen toe. En dat kan op dat moment voor jezelf wel het veiligst lijken, maar dat is dus ook een egocentrische keuze. Het is kiezen voor jezelf – zelfs wanneer je denkt daarmee de ander een dienst te bewijzen. Je kiest voor jezelf, omdat je je schaamt, omdat je de ander niet wil kwetsen, omdat je sterk wilt zijn, omdat je de moed ontbreekt… Maar door dat te verbergen weet de ander niet wat er werkelijk in jou omgaat – ben jij dus alleen in je worsteling, maar is de ander ook alleen. Petrus zegt: ik ken die man niet…en het maakt hem eenzaam, maar hij laat ook Jezus in de steek.

Het schilderij van vandaag verbeeldt dat wat mij betreft uitstekend: van een afstandje kijk je naar het kruis, veilig vanachter je zorgvuldig opgebouwde muur. Je ziet het kruis, je ziet het lijden, je ziet de pijn en de moeite van Jezus en je legt nog een laag stenen op de muur en waant je veilig. Van een afstandje willen we het wel waarnemen – dat lijden en sterven van Jezus – maar als het persoonlijk wordt… Als het gaat om jouw leven dat bevrijdt moet worden… Als het gaat om jouw leven dat verlicht moet worden… Dan is het ineens niet meer rationeel. Dan raakt het op een ander niveau, op een gevoelsniveau. En aan de ene kant leven we in een tijd waarin het gevoel heel belangrijk is, maar weten we met datzelfde gevoel ook niet altijd goed raad.

Op Witte Donderdag was de vraag: ‘Mens, wie ben je?’ Weet je wel dat je een kind van de Vader bent, een kind dat uitgenodigd is om bij de Vader aan tafel te zitten en te delen in de feestmaaltijd? Het heeft alles te maken met de vraag van deze dag: ‘Mens, wáár ben je?’ Want als je onzeker bent over je identiteit dan is de neiging je te verstoppen ook groter.

Dat is ook het bijzondere van Jezus. De hogepriester ondervraagt Jezus over zijn doen en laten en Jezus is daar heel open over: Ik heb in het openbaar gesproken, niet op een geheime locatie, niet in een besloten bijeenkomst, dus van waar dan deze vraag. Er zijn genoeg getuigen die kunnen vertellen wat voor leer ik verkondig… Jezus verstopt zich niet. Hij kruipt niet weg achter een muur. Hij is open en eerlijk over wat Hij gedaan heeft: Hij heeft onderwijs gegeven in de synagogen en tempel, Hij heeft andere mensen in het openbaar toegesproken. Het is een eerlijkheid waar de hogepriester niet tegenop kan. Hij weet zich geen raad met deze openheid en slaat uit onmacht.

Wat we van Jezus leren is dat je je voor God niet kunt verbergen. Hij kent ons hart: Hij wist wie Hem verraden zou. Hij weet wat er in ons leven is gebeurd en evengoed strekt Hij zijn hand naar ons uit. Of we nou gefraudeerd hebben zoals de tollenaars en mensen hebben beroofd van hun eigendommen, of dat we nu ons lichaam hebben verkocht als prostitué of dat je de ene partner nu voortdurend inruilt voor een andere… Of je nu alles gedaan hebt wat God verboden heeft of dat je je leven hebt geleefd enkel en alleen voor jezelf en je eigen plezier. Je bent in zijn naam bevrijd en vergeven. Hij komt door de muur heen om bij je neer te knielen en je de voeten te wassen… Maar de volgende stap is wel dat je antwoord geeft op de vraag: ‘Mens, waar ben je?’ Durf jij achter je muur vandaan te komen…? Misschien heb jij op zeker moment die hand van Jezus gegrepen… Ben je uit je comfortzone gestapt, heb je je zelfgebouwde veiligheid verlaten om een stap in geloof te zetten. Maar dan?

Op die dag dat Jezus terecht stond en gekruisigd werd, was Hij van God en mensen verlaten. Weerloos als een lam. De mensen konden met Hem doen wat ze wilden. Maar in die verlatenheid, in die duisternis is Jezus zijn roeping trouw gebleven. Hoe verleidelijk is het niet om te herroepen? Hoe verleidelijk is het niet om als een haas weg te rennen, om je vertrouwde plekje achter de muur weer in te nemen?

De lijdensweg die Jezus is gegaan en de dood die Hij is gestorven hebben een enorme impact – zo heeft God ingegrepen in de geschiedenis. Tegelijkertijd: het lijden en sterven van Jezus zijn niet uniek. Hij is niet de enige in de geschiedenis die geleden heeft. Er zijn er in de afgelopen eeuwen velen geweest die om hun idealen, om hun overtuigingen, om hun geloof in Jezus Christus zijn veroordeeld tot de dood toe.

Telkens weer zijn er omstandigheden die ons op de proef stellen. Bij ons gaat het misschien niet zo zeer om bedreiging van ons geloven door mensen met macht die iets anders geloven, maar ook wij kennen situaties waarin de grond onder onze voeten verdwijnt. Situaties waarin alle zekerheid wegvalt. En in deze tijd gebeurt dat op verschillende manieren: dat kan zijn wanneer je baan op de tocht staat, er geen werk meer voor je is, wanneer iemand die bij je hoort sterft of wanneer je ontdekt dat iemand zich altijd achter een muur verstopt heeft. Dat kan zijn wanneer je een knobbeltje in je borst voelt of wanneer je partner tegen je zegt: ik hou van een ander of je kind ieder contact met je weigert.

Die momenten waarop je zorgvuldig opgebouwde vesting in elkaar stort, die momenten zijn momenten waarop het erop aan komt. Jezus blijft op dat beslissende moment trouw aan de opdracht van zijn Vader: te lijden en te sterven voor ons. Maar ook Hem kan dat niet gemakkelijk af gaan. Hij is immers mens geworden als wij: bloed, zweet en tranen kosten het hem om zich aan de wil van zijn Vader te onderwerpen. Waar blijven wij wanneer de grond onder onze voeten verdwijnt? Waar blijven wij als er iets of iemand een bres in onze muur van veiligheid wil slaan?

De evangelist Johannes laat ons een Jezus zien die standvastig is. Zelfs als Hij aan het kruis hangt en vergaat van de pijn. Zelfs dan heeft Jezus oog en hart voor zijn moeder en voor Johannes. Wanneer Jezus aan het kruis hangt dan is dat niet zozeer een moment van verliezen, van nederlaag, ultieme onzekerheid en moment van angst. Maar dan is het overwinning, strijd, moed en compassie. Aan het kruis toont Jezus zijn standvastigheid: Hij is bereid de hele weg te gaan – tot in de dood. We belijden dat ook met de woorden van de apostolische geloofsbelijdenis ‘nedergedaald in het rijk van de dood’ en het is verbeeld in de trap naar beneden op het schilderij van vandaag. Tot in de dood is Hij gegaan. Mensen zeggen: ‘Nee, Hij was natuurlijk niet echt dood.’ Maar dat was Hij wel. Hij is zelfs in een graf gelegd, net zoals wij onze doden begraven. Maar door Jezus’ standvastigheid is er een nieuw fundament gelegd: er is nieuwe grond onder je voeten gekomen. Hij heeft je nieuwe zekerheid gegeven. Het graf is niet langer meer het gat van eenzaamheid, maar het is de doorgang geworden naar het leven met de Heer. Het is hoop en nieuw leven. Hoe tegenstrijdig dat ook lijkt te zijn.

‘Mens, waar ben je?’ Nergens kun je je verstoppen voor de Heer. Er is niets en niemand in deze wereld waar je de Heer mee kunt vergelijken. Niets dat zoveel zekerheid biedt als Hij, niemand bij wie je zo veilig bent als bij Hem. Hij ziet je overal en Hij roept je bij je naam. Mens, waar ben je? Ik ben de gekruisigde, ze hebben mij begraven achter een steen. Ik heb geleefd om te sterven, van God en iedereen verlaten, zoals een roos die op de grond vertrapt wordt en Ik heb het allemaal ondergaan, ik dacht aan jou…

Pasen 2013-2

n.a.v. de viering op Goede Vrijdag 29 maart 2013 in de Gereformeerde Kerk Ottoland

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 29 maart 2013 door in Gereformeerde Kerk Ottoland en getagd als , , , , , , .
%d bloggers liken dit: