Over leven in een pastorie

…van een vrouw die haar handen vol heeft…

Eeuwigheidszondag

Eeuwigheidszondag – wat is dat nou weer? Is dat iets christelijks? Is het bijbels? Is het een Rooms verzinsel? Is het een religieus verschijnsel door mensen bedacht? Wat is het en wat moeten we er eventueel mee? Het is waarschijnlijk handiger om te schrijven aan de preken voor zondag aanstaande, maar volgens mij heb ik dit blog nodig om mijn gedachten over Eeuwigheidszondag scherp te krijgen…

In de kerk hebben we een ander soort kalender dan de kalender zoals je die in keukens vindt of in je agenda. In de kerk loopt het jaar niet van januari tot en met december, maar in de kerk bepalen de christelijke feestdagen onze kalender. Kerst is het eerste feest op deze kalender en de weken van verwachting voorafgaand aan Kerst – advent – zijn dan ook de eerste weken van het kerkelijk jaar. Dat betekent dat eind november het einde van het kerkelijk jaar is. Op de laatste zondag van het kerkelijk jaar viert de kerk een soort oudejaarsdag. Deze zondag wordt vaak aangeduid als Eeuwigheidszondag.

Laat je gedachten maar vast gaan naar oudejaarsavond. Wat is er kenmerkend voor deze avond en de aanloop naar deze avond: de jaaroverzichten, het terugkijken, wat geweest is in herinnering brengen. De mooie momenten, maar ook de moeilijke momenten. Je sluit een periode af: na vannacht breekt er een nieuw jaar aan, een nieuwe tijd, een nieuwe kans en met frisse moed ga je eraan beginnen.

In de kerk doen we iets soortgelijks. We bereiden ons voor op het Kerstfeest, op de geboorte van Jezus – van wie wij geloven dat Hij de Zoon van God is die naar onze wereld gekomen is om ons echte vrijheid te geven. We staan erbij stil dat het met die gebeurtenis voor ons begonnen is.

Om ons opnieuw voor te bereiden op het begin, moeten we wat geweest is afsluiten. Dat doen we in de kerk niet eens zozeer door terug te blikken, maar vooral door vooruit te kijken. Dat lijkt tegenstrijdig: we geven immers deze zondag veel aandacht aan de moeilijk momenten van de afgelopen tijd – de momenten van verdriet, verlies, gemis. Maar die moeilijke momenten staan niet op zichzelf: het staat in het perspectief van de hoop. Het staat in het teken van het vooruitzien: het visioen van de nieuwe hemel en de nieuwe aarde, het vooruitzicht dat God onder de mensen zal wonen en wij voor altijd bij Hem zullen zijn. De mensen die wij verloren hebben aan de dood, zijn ons daarin voorgegaan. Hier op aarde, hier in ons leven, in onze gemeente – hier worden zij gemist, maar wij kijken voorbij het graf en zien een feest…

Eeuwigheidszondag is wat mij betreft dan ook geen dag om alléén maar te rouwen om wie we zijn verloren… Want in de kerk gaat het om Christus. Gaat het om de Levende Heer. Eeuwigheidszondag gaat wat mij betreft dan ook over het leven. Het leven met de Heer die leven geeft.

Is er dan wel plaats voor verdriet en tranen op Eeuwigheidszondag. Ja natuurlijk. Want we horen de feestmuziek in de verte misschien al wel spelen, maar we zijn er nog niet. We voelen de kou van het gemis nog. We voelen de pijn van het afgebroken leven. We voelen de leegte. God weet dat. Hij kent onze gedachten, onze vragen, onze emoties en het mag er zijn. Hij wijst dat niet af. Maar het verdriet krijgt in de kerk wel richting en perspectief. Ons verdriet is eindig. Nu kijken we nog met betraande ogen naar de horizon, maar we geloven dat eens de zon opkomt over onze donkere momenten en onze tranen droogt.

Met die hoop besluiten we zondagmorgen de dienst op Eeuwigheidszondag – verwoord in een oubollig lied dat me toch ook wel dierbaar is geworden:

Daar zal ik mijn Heer ontmoeten,
luist’ren naar zijn liefdesstem,
daar geen rouw meer en geen tranen,
in het nieuw Jeruzalem.

Advertenties

8 reacties op “Eeuwigheidszondag

  1. Elsa
    24 november 2012
  2. Annette
    24 november 2012

    een mooie bemoediging en wat een toekomstverwachting, uitzien naar het nieuw Jeruzalem waar we onze Heer ontmoeten
    gezegende zondag Mirjam

    • dsmirjam
      24 november 2012

      Geweldige belofte inderdaad! Jij en je gezin ook zegen toegewenst!

  3. Christine
    24 november 2012

    Een mooi stuk! Wij hadden altijd de herdenking op oudejaarsavond, dit jaar voor het eerst op de laatste zondag van het kerkelijk jaar. 26 namen worden er afgeroepen morgen, allemaal bekenden, één zelfs een goede vriend, en zijn vrouw heeft het zo moeilijk. Het lied “lichtstad met uw paarlen poorten” wat jij bedoelt is haar levenslied waar zij altijd door geraakt wordt.
    Bedankt voor je blog, sterkte morgen en zegen tijdens de dienst morgen. Het zijn altijd moeilijke en beladen diensten maar je voelt zoveel verbondenheid met elkaar en dat is Weer Gods zegen.
    Een goede dienst Mirjam.

  4. dsmirjam
    25 november 2012

    Dank voor je reactie. Wow…26 namen…dat is echt veel. Ik mag hopen dat jouw gemeente een grote gemeente is… Mijn gemeente telt ruim 500 mensen en dit jaar zijn er 3 gemeenteleden overleden. Maar wij noemen ook de namen van mensen die dit kerkelijk jaar zijn overleden en die geen lid zijn van onze gemeente, maar wél belangrijk waren in het leven van mensen uit onze gemeente.
    Het is zeker een beladen dienst, maar daarom ook zo mooi om te mogen leiden! Ik hoop dat het morgen voor jou ook een zegenrijke dienst mag zijn.

  5. Pingback: Moment van gedenken « Over leven in een pastorie

  6. Christine
    29 november 2012

    Nou, ik had me vergist, het waren er 22,nog altijd erg veel, temeer daar er zich de dag voor de dienst nog een sterfgeval aankondigde. Ik ben eens gaan navragen hoeveel leden wij hebben, maar daar ben ik niet helemaal achter gekomen. Er schijnen 1400 huishoudens lid te zijn, dus dat varieert van alleenstaande tot gezinnen. De persoon die afgelopen weekend is overleden is ons 4e koorlid van dit jaar. Dát is zeker erg veel. Het koor bestaat uit 40 leden, en vanaf januari tm afgelopen weekend zijn er 4 overleden, waarvan 3 onverwacht.
    Maar goed, we hebben het (gelukkig) niet voor het zeggen. Zondag was bij ons een mooie dienst, het was de eerste keer op deze zondag, het was altijd op oudejaarsavond. Ik stond er wat sceptisch tegenover, ik hecht aan tradities en oude gebruiken, ben nogal conventioneel, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik het zondag mooi vond. Helemaal speciaal aandacht alleen daarvoor, én……….en dat is minstens zo belangrijk, een predikant die er vreselijk veel aandacht aan heeft besteed. Dus ik ben van gedachten veranderd en voor de verandering vind ik deze verandering verrassend veranderend (whahahaha)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 23 november 2012 door in Wat er in m'n hoofd omgaat en getagd als , , , , , , , , , , , .
%d bloggers liken dit: