Over leven in een pastorie

…van een vrouw die haar handen vol heeft…

Ezechiël 3:22-27

Hoe herkenbaar is het niet om niet te willen luisteren? In alle levensfasen komt dat voor. Kleine kinderen moet je eigenlijk niet iets vragen als je hen niet aankijkt, want anders luisteren ze sowieso niet. Pubers zijn doof voor zo’n beetje iedere goede raad die je als ouders geven wilt. Maar ook wanneer je volwassen bent, wil je niet altijd luisteren naar wat een ander te zeggen heeft. Omdat je geen tijd hebt of geen zin, omdat het je niet uitkomt of omdat het je niet aan staat. Er mankeert meestal niets aan je oren, maar kunnen horen is nog niet hetzelfde als ook daadwerkelijk luisteren.

Profeten hebben daar last van, van mensen die niet willen luisteren. Dat heeft te maken met de boodschap die zij brengen. Profeten zeggen de waarheid. Die vertellen Gods waarheid en dat is vaak een andere waarheid dan wat mensen willen horen. Niet voor niets zeggen we dat de waarheid hard is. Ezechiël is een profeet. En hij is door God geroepen om namens Hem tot het volk Israël te spreken. Je moet je bedenken dat de situatie van Israël ellendig was. Van huis en haard verdreven, onder de voet gelopen door een vijandig volk leven ze nu in ballingschap. Maar de ellende van Israël wordt zo mogelijk nog erger: de tempel in Jerzulem en de stad zelf zullen verwoest worden en nog meer Joden zullen uit het land weggevoerd worden, omdat Israël niet naar haar God geluisterd heeft. Ze hebben zijn woord gehoord, maar er niet naar geleefd. Geen prettige boodschap om te vertellen. Maar zover is het ook nog niet. Ezechiël wordt uitgebreid voorbereid op zijn taak. Wat mij opvalt aan Ezechiël is dat hij volkomen ondergeschikt is aan God. Het is de Heer die spreekt. Ezechiël luistert. Het is de Heer die gebiedt, Ezechiël gehoorzaamt.
Profeten lijken bijzondere mensen te zijn. Het contact dat zij met de Heer hebben – ’t lijkt van een speciaal soort te zijn. Aan de ene kant is dat waar en aan de andere kant zijn profeten ook gewone mensen zoals jij en ik. Het zijn mensen die moeten leren om te luisteren. Die moeten leren van de Heer. Aan de ene kant komt God dichtbij mensen en is er sprake van een wederzijdse relatie. Aan de andere kant wordt die relatie ook gekenmerkt door een voortdurend oefenen. De mens blijft een leerling van de Heer. Ook een profeet. Want gehoorzamen is telkens weer de keuze maken om te luisteren naar wat de Heer van je vraagt. Is telkens weer de keuze maken om te doen wat in overeenstemming is met wat Hij wil. En ik denk dat het niet raar is om te veronderstellen dat ook Ezechiël steeds weer die keuze moest maken. En dat dat misschien ook wel strijd gekost heeft.
Het zijn immers ook vreemde dingen die God van Ezechiël vraagt. Met hun leven moeten de profeten laten de boodschap van de Heer als het ware uitbeelden. Daarom moest Ezechiël eerder al een boekrol op eten. En nu moet hij zich terugtrekken in een huis.

Jezus moest ook steeds weer de keuze maken om zijn Vader te gehoorzamen – niet wat Ik wil, maar wat U wilt – en die toewijding, die gehoorzaamheid moet ook Hem wat gekost hebben. Bloed, zweet en tranen aan de vooravond van de laatste dagen van zijn leven als mens onder ons. Veertig dagen wordt Jezus op de proef gesteld in de woestijn en Jezus stelt niet teleur. Hij luistert niet naar de aantrekkelijke aanbiedingen die de duivel Hem doet, maar Hij blijft trouw aan zijn Vader. Het moet Jezus moeite gekost hebben om ‘nee’ te zeggen tegen het verkeerde – Hij was immers ook mens. Mozes en Elia verschijnen uit de hemel aan Hem op een berg om met Hem te spreken over zijn lijdensweg in Jeruzalem. Een werkelijkheid wordt Jezus voorgehouden die pijnlijk is en hard. En Hij luistert. Geen mens kiest zo maar voor pijn, geen mens kiest zo maar voor de dood. Maar Jezus gaat die weg van gehoorzaamheid.

We hopen natuurlijk allemaal dat onze levensweg minder dramatisch verloopt dan die van Jezus. Oké, uiteindelijk vieren we met Pasen wel dat het graf leeg is, omdat Hij is opgestaan, maar de weg er naar toe is niet gemakkelijk. We hopen natuurlijk voor onze kinderen dat hun leven gladjes verloopt, maar als we eerlijk zijn, weten we nu al dat ook hun weg niet zonder dalen zal verlopen. En hoe zullen zij daar mee omgaan?
Je kind laten dopen is je kind verbinden met de Heer. Hij heeft jullie dit leven gegeven en door je kind te laten dopen bevestigen jullie dat er een relatie is tussen jullie kind en Hem. In een relatie luister je naar elkaar, maar dat moet je wel leren. Jullie mogen je kind daarin voorgaan. Om je kind te leren luisteren in de ouder-kind-relatie, maar ook in de relatie met de hemelse Vader. Als gemeente helpen we jullie daarbij. Dat mogen we met elkaar doen. Niet omdat wij het nu allemaal zo goed weten, niet omdat wij precies weten hoe moet, maar omdat we als gelovigen een hulpmiddel hebben. Of beter gezegd: we hebben een Hulp – de Heilige Geest.
Het is de Geest die Ezechiël vervult waardoor Hij op kan staan. Dat is precies het werk van de Geest. Waar je jezelf misschien wel machteloos en krachteloos voelt, daar komt nieuwe moed en zin door de Geest. Waar jij gebukt gaat uit angst, daar komt de drang je op te richten door de Geest. Het is de Geest die je in beweging zet – ook op wegen waarvan je van tevoren misschien dacht: ‘Dat nooit…’ Het is de Geest die je oren opent om te luisteren en te gehoorzamen.
Maar zoals God aan het einde van onze Bijbellezing ook al sprak: ‘…het is een opstandig volk’ – zo zal het ook blijken te zijn. Ezechiël is het toonbeeld van iemand die luistert. Zijn volksgenoten blijken hardleers en willen niet geconfronteerd worden met de harde, pijnlijke waarheid van verwoesting en vernietiging.
En geef ze eens ongelijk… Willen wij horen dat wij de dood van Jezus aan het kruis nodig hebben? Willen wij horen dat we ons leven helemaal aan God moeten toewijden? Willen wij horen dat we van onszelf mensen zijn die verkeerde keuzes maken, die anderen kwetsen en teleurstellen, die tekortschieten? Nee, het liefst leven wij in de veronderstelling dat we best goed bezig zijn en het best in ons eentje redden.
Maar dat is een schijnwerkelijkheid. We hebben Jezus nodig. Zonder Hem wandelen we in de duisternis. Zonder Hem heeft onze levensweg geen richting, geen doel. God komt ons tegemoet in onze koppigheid. Hij heeft zijn Zoon gegeven niet alleen als voorbeeld, maar ook als degene die een uitweg biedt uit de schijnwerkelijkheid. God heeft ons de Geest gegeven als hulp om te leven in de onvolmaaktheid van deze wereld waartegen we iedere dag opnieuw moeten strijden. Hij heeft ons de Geest gegeven als hulp zodat wij niet leven als koppige mensen die het zelf wel denken te kunnen rooien.

‘De hand van de Heer was op mij…’ zegt Ezechiël. In de handoplegging vindt als het ware een overdracht plaats: je ontvangt de zegen van de Heer. In dat gebaar is Hij met je verbonden, is Hij aanwezig. Bij het dopen heb ik de dopelingen ook een hand opgelegd. Nu is mijn hand niet de hand van God, maar het gebaar staat wel symbool voor de zegen die God aan ons geeft. Het gebaar drukt de verbondenheid van jullie kind en de hemelse Vader uit. Het gebaar toont ons dat God in hun leven met zijn Geest aanwezig wil zijn. En het is onze taak als ouders, familie, vrienden – met elkaar als gemeente van Christus – om de kinderen in ons midden voor te gaan in een leven dat ontvankelijk is voor de Geest van God.
In dat verband vind ik het heel mooi wat de kinderen vorige week besproken hebben op de kindernevendienst: het ging over zenuwachtig zijn en dat je dan mag bidden of God je wil helpen en dan helpt Hij ook. Dat mogen we anderen leren: dat de hand van de Heer op je rust, je bent met Hem verbonden, Hij doet je opstaan en geeft je de moed om zijn wil te doen – hoe veel dat misschien ook van je vraagt, hoe moeilijk die weg soms ook is.

bewerking van de verkondiging uitgesproken in de doopdienst op zondagmorgen 4 maart 2012

Advertenties

Eén reactie op “Ezechiël 3:22-27

  1. hans
    5 maart 2012

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 5 maart 2012 door in Bij een bijbeltekst, Gereformeerde Kerk Ottoland en getagd als , , , , , , .
%d bloggers liken dit: